Pomóc tak z daleka

Czasami czujemy, że chcemy komuś pomóc, ale przykładowo standardowa procedura choćby adoptowania dziecka nie jest tym co chcielibyśmy zrobić lub też najzwyczajniej nie mamy jakichkolwiek warunków do tego – jesteśmy choćby niepełnoletni. W takim przypadku i tak możemy pomagać dzieciom – choćby na odległość. Tak zwana adopcja na odległość to sposób pomagania konkretnemu dziecku, które dzięki naszym regularnym wpłatom jest w stanie właściwie się kształcić, odżywiać czy odziać. Najczęściej w takich przypadkach chodzi o adopcję dziecka z krajów tak zwanego trzeciego świata. Nierzadko są to sieroty lub półsieroty, które nie mają możliwości prawidłowego funkcjonowania bez pomocy z zewnątrz od choćby dobrych ludzi, którzy są w stanie poświęcić im chwilę czasu i swoich środków materialnych by zapewnić im odpowiednią przyszłość. Najczęściej w zamian za taką pomoc możemy otrzymywać od takiego dziecka jego zdjęcia czy też różnorakie listy, które pisze do nas jak do swoich dalekich krewnych. Sprawia to, że adopcja taka na odległość mimo wszystko nabiera charakteru bardziej osobistego, a nie tylko stricte materialnego, który jest zobowiązaniem podejmowanym tak na odczepnego. Trzeba pamiętać, że podjęcie się takiej misji nie jest czymś co można od tak zarzucić – nie jest to zabawa na miesiąc czy też dwa, którą w razie potrzeby można od tak zostawić by zająć się czymś innym. Tuta mamy do czynienia z prawdziwymi ludźmi i ich dramatami.

Adoptuj duchowo dziecko z zagranicy i pomagaj mu

Z całą pewnością każdy z nas widział programy w telewizji o dzieciach, które gdzieś na drugim krańcu świata zmagają się z trudnościami losu i choć tak naprawdę nie są niczemu winne muszą cierpieć. W wielu ludziach taki widok wyciska łzy z oczu, ale tak naprawdę wcale nie musimy być na to obojętni. Oczywiście w Polsce istnieją instytucje, które zajmują się adopcją poza granicami kraju, ale to, co trzeba przyznać to, to, iż bardzo rzadko dochodzi do pozytywnego rozpatrzenia naszej sprawy. Ale nie jest to jedyny sposób, w który to możemy pomóc potrzebującym. Wystarczy odpowiednio przeszukać internet, a jak widać możliwości jest naprawdę wiele. Każdy z nas nie posiadając tak naprawdę wiele jest w stanie zrobić coś ponad to, czego oczekują te biedne istotki. Bardzo wiele instytucji w naszym kraju pozwala na adopcję, która polega przede wszystkim na wsparciu słownym, ale także zakupywaniu niewielkich drobiazgów, które mogą wywołać całe mnóstwo radości. Przykładowo dla dzieci mieszkających w odległej Afryce największym szczytem radości będzie odzież, jedzenie czy też słodycze. Te dzieci naprawdę nie wymagają zbyt wiele, a każdy z nas jest w stanie sprawić, że w końcu poczują odrobinę tej miłości, której tak poszukują. Wielu ludzi interesuje się taką formą pomocy i umożliwia to innym. Wystarczy odrobinę poczytać na ten temat oraz poszukać chociażby w internecie i spełnić się, jako miłosierna i dobroduszna osoba, dla nas tak niewiele, dla nich aż za dużo.

Zanim zaczniemy być postrzegani, jako potencjalni rodzice dla dziecka

Chcąc adoptować dziecko nie możemy się nastawiać na szybki przebieg tej procedury. To naprawdę bardzo długa droga, przed, którą należy się uzbroić w cierpliwość. Na początku zanim złożymy taki wniosek absolutnie nie jesteśmy już postrzegani, jako przyszli rodzice. Wiadomo, iż do takiej placówki adopcyjnej może przyjść każdy, ale nie oznacza to, iż wszyscy nadają się na opiekunów tych małych pociech. Przede wszystkim rzeczą, którą najłatwiej jest sprawdzić jest status majątkowy. Być może to dość okrutne, ale przede wszystkim istotne jest, aby dziecko miało stabilizację finansową. Oczywiście wcale nie oznacza to, iż pracownicy domów adopcyjnych zaglądają nam jedynie w kieszeń. Taki proces wiąże się także z licznymi wizytami specjalistów w naszym domu. To, czego potrzebuje dodatkowo adoptowane dziecko to spokój, miłość, ale także i stabilność emocjonalna. Osoby, które chcą adoptować pociechę muszą przede wszystkim liczyć się z tym, że wychowanie jej wcale nie musi być tak łatwe jak to nam się wydaje, nawet w takim przypadku należy być szczególnie wyrozumiałym. Jak już wcześniej zostało wspomniane jest to naprawdę bardzo długa droga, a do tego ciężka zarówno dla przyszłych rodziców jak i dziecka. Czasem może się niestety okazać, że do adopcji nie dojdzie. Taki proces może być niesamowitym źródłem szczęścia, ale także i rozczarowania, co nas spotka nigdy nie możemy być do końca pewni.

Zabawy z dzieckiem

Jak wiadomo każde dziecko lubi się bawić i to niezależnie od tego czy mieszka w domu dziecka czy też nie. I dlatego też ważne jest to by każde dziecko miało możliwość zabawy. Oczywiście musi być ona dostosowana do wieku takiego dziecka. Jak wiadomo raczej trudno będzie zachęcić nastolatka do układania klocków. W tradycyjnej rodzinie to rodzic przez pierwsze kilka lat jest wiernym kompanem do zabawy. Później jak wiadomo dziecko zdobywa nowych znajomych i to z nimi spędza czas wolny. W dniu dziecka nie ma takiej możliwości. I dlatego też ważne jest to by osoby pracujące w takich placówkach wiedziały jak umiejętnie zająć czasz dzieciom tam przebywających. Na pewno dobrym rozwiązaniem jest zapraszanie różnych ciekawych osób do ośrodka. W momencie, gdy pojawi się ktoś znany to na pewno będzie to duże wydarzenie dla dzieci tam przebywających. Również bardzo dobrą akcję jest to, że dzieci z rożnych szkół, co kilka dni wybierają się do domu dziecka. I wówczas mogą oni spędzać ta czas z swymi rówieśnikami. Na pewno dzięki temu osoby te nie czuja się aż tak samotne. Również ważne jest różnego rodzaju wycieczki organizowane dla takich dzieci. Ważne jest to by dziecko podczas takich chwil zabaw, choć na chwilę mogło zapomnieć o tym, co przeszło. Oczywiście nie każdy z nich musi pochodzić z patologicznych rodzin. Ale na pewno dla wszystkich życie z dala od rodziny nie jest łatwe. Tym bardziej, że nie zawsze w takim domu dziecka znajdą swą bratnią duszę.

Wspólna praca wzmacnia więzi

Dla kobiety posiadanie dziecka to nowy etap w życiu. Pojawia się brzuszek, który jest zapowiedzią małego człowieka. Czasem rodzice nie chcą znać płci potomka, oczekują z niecierpliwością i radością na rozwiązanie. Kupują ubranka i całą wyprawkę w neutralnych kolorach, tak aby pasowały do chłopca i dziewczynki. Zabawne sytuacje zdarzają się gdy płeć noworodka jest inna niż ta którą określił lekarz. Może tak być, badanie usg nie daje sto procent możliwości sprawdzenia płci. Pokój jest cały różowy, pełen lalek i kaftaników w kokardki i różyczki, wyprawka i prezenty od rodziny też są słodkie, natomiast rodzi się chłopiec. Rodzice adopcyjni nie mają tego problemu, znają płeć dziecka które ma zamieszkać w ich domu. Oczywiście nie zawsze jest to niemowlę, czasem rodzice decydują się na starsze dzieci i warto zaangażować je do pracy przy urządzaniu nowego pokoju. Przyniesie to dużo radości i pozwoli nawiązać więź między nową rodziną i dzieckiem. Gdy w domu pojawia się zbuntowany nastolatek takie wspólne zajęcie pozwoli mu uwierzyć, że jest ważny i rodzice liczą się z jego opinią. Dużo trudniej jest nawiązać kontakt z dojrzewającym człowiekiem niż z maleństwem które potrzebuje głównie opieki i miłości. Taki prawie dorosły człowiek ma większe potrzeby, musi czuć się ważny i szanowany, potrzebuje też przestrzeni. Czasem takie wspólne remonty czy zakupy zbliżają do siebie ludzi. Oczywiście nie obędzie się bez zgrzytów, jak to bywa w rodzinie.

Opieka nad dzieckiem

Rodzina zastępcza to taka rodzina, która sprawuje opiekę nad dzieckiem, które z przyczyn prawnych nie może być przysposobione. Zwykle rodzice takiego dziecka nie są całkowicie pozbawieni praw rodzicielskich, albo po prostu nie można znaleźć rodziny adopcyjnej. Są trzy rodzaje rodziny zastępczej: spokrewniona, niespokrewniona i zawodowa. W wypadku kiedy rodzice dziecka nie są w stanie sprawować opieki, ponieważ trafili do więzienia, szpitala, bądź z innych przyczyn, takie dziecko może zamieszkać z babcią czy pełnoletnim rodzeństwem. Wówczas mamy do czynienia z spokrewnioną rodziną zastępczą. Zawodowe rodziny zastępcze podpisują umowę ze starostwem i otrzymują wynagrodzenia za swoją pracę. Aby zostać zawodowym rodzicem zastępczym, trzeba spełnić wiele kryteriów. Warunki mieszkaniowe są rzetelnie sprawdzane, kandydaci muszą mieć doświadczenie w pracy z dziećmi o szczególnych potrzebach. Przeprowadzony jest także wywiad środowiskowy, gdyż istotne jest funkcjonowanie rodziny w społeczności lokalnej. Sprawdzane są także predyspozycje psychofizyczne kandydatów. Dzieci wymagające stałej opieki, bądź niedostosowane społecznie umieszcza się w specjalistycznych zawodowych rodzinach zastępczych, w tego typu rodzinie w tym samym czasie może przebywać tylko troje dzieci.

Serial pod tytułem Rodzina zastępcza

Każdy z nas oglądał zabawny serial „Rodzina zastępcza”. Opowiadał perypetię ludzi, którzy stanowili rodzinę zastępczą dla kilkorga dzieci. Wszystkie historie były bardzo zabawne, członkowie rodziny nieustannie wpadali w kłopoty, ale każdy z nich udało się rozwiązać dzięki pomocy i wsparciu. Ale oprócz funkcji rozrywkowej, można śmiało powiedzieć, że serial pełnił też funkcję wychowawczą. Troje małoletnich, które tymczasowo przebywały w rodzinie czuły się bardzo swobodnie, szybko zaprzyjaźniły się z biologicznymi dziećmi głównych bohaterów i razem wpadali w tarapaty. Serial odczarowywał też pewien urok, gdyż w świadomości społeczeństwa tkwi stereotyp patologicznej rodziny zastępczej. Jest to bardzo krzywdzące, a serial się z tą niesprawiedliwością próbował rozprawić. To oczywiste, że stworzenie rodziny zastępczej to ciężka praca, ale wychowanie i odpowiedzialność, niezależnie od tego czy ludzi łączy ludzi pokrewieństwo czy nie wymaga dużo wysiłku i nie zawsze przynosi oczekiwane rezultaty. Poza tym do prowadzenia pełnego dzieci domu, często po traumie, wymaga odwagi. To misja od której często zależy całe dorosłe życie dzieci więc nie każdy jest w stanie sprostać wymaganiom i nosić ciężar odpowiedzialności, tak samo jak nie każdy człowiek potrafi być rodzicem, mimo że wychowuje biologiczne dzieci. Serial „Rodzina zastępcza” pięknie ukazywał, że oprócz trudów jest też dużo radości i satysfakcji.

Rozwód a nauka dziecka

Rodzina mała składa się z rodziców lub jednego rodzica oraz dzieci tworząc odrębną w stosunku do reszty krewnych jednostkę mieszkalną i ekonomiczną. Rodzina tak zamyka się na zewnętrzne kontakty. Pielęgnuje i podtrzymuje relacje wewnątrzrodzinne. Problematyka samotności staje się w ostatnim okresie coraz częściej pojawiającym się zagadnieniem. Poczucie osamotnienia może powodować zaburzenia w zachowaniu i działaniu jednostki, a w szerszym kontekście także efekty w wymiarze społecznym. Gdy jeden z rodziców pozostaje sam z powodu śmierci partnera lub rozwodu, to na nim spoczywa odpowiedzialność za wychowanie dziecka, utrzymanie domu. Często nie jest w stanie sprostać tym wymogom, nie potrafi odnaleźć się w nowej sytuacji. Dlatego coraz powszechniejszą formą uczestnictwa w życiu społecznym jest związek powtórny, rekonstrukcja małżeństwa. W takim rodzaju rodziny nieuniknione są specyficzne problemy. Dzieci mogą poczuć się odsunięte na plan dalszy, gdy jeden z rodziców nawiązuje relacje z nowym partnerem czy też partnerką, mogą odczuwać żal. Do nieprawidłowych relacji dochodzi również, gdy dochodzi do rywalizacji miedzy dziećmi z pierwszego i nowego małżeństwa. Świadomość braku więzi biologicznych między macochą lub ojczymem może utrudniać nawiązywanie więzi emocjonalnych. I wtedy dzieci mogą buntować się. Przeważnie bunt ten wyrażany jest poprzez nie chodzenie do szkoły. Oczywiście wydaje im się to jedynym rozwiązaniem w tego typu sytuacji. Z kolei rodzice bardzo pochłonięci swymi problemami nie zauważają takich zmian u swego dziecka. A rozwód tak samo negatywnie wpływa na młode osoby jak i na starszych. Jednak starsi nie do końca zdają sobie z tego problemu sprawę.

Rodzina a szkoła

Rodzina dla większości osób kojarzy się z miłości a poczuciem bezpieczeństwa, zrozumiem, ze szczęściem.Wielu osobom daje poczucie spełnienia, poczucie bycia kochanym i potrzebnym. Rodzina odgrywała i nadal odgrywa wielką rolę w procesach socjalizacyjno – wychowawczych stwarzając najlepsze warunki życiowego funkcjonowania ludzi. Rodzina stanowi najbardziej powszechne środowisko życia człowieka. Wywiera znaczący wpływ na zachowanie się jednostki, jej stosunku do innych osób, świata wartości, do systemu norm i wzorów postępowania. W rodzinie, jako grupie obejmującej i organizującej podstawowe dziedziny życia, człowiek uczy się najbardziej istotnych form współżycia i ról społecznych, ważnych w jego aktualnym życiu rodzinnym, ale i w przyszłości. Dziecko w rodzinie zdobywa podstawowe umiejętności, dzięki którym może osiągnąć sukces w późniejszych sytuacjach życiowych. Zarówno dla tamtych jak i obecnych czasów rodzina była czymś istotnym, czymś, co kształtuje młodego człowieka na całe życie. Jednak na przestrzeni lat kształt rodziny uległ zmianie. Zmieniły się jego funkcje, struktury. Dla wielu ludzi zmienił się obraz rodziny, sposób jej zakładania oraz jej wartości. W każdej epoce dominował innym model rodziny. Począwszy od rodziny z modelem patriarchalnym, z modelem wielopokoleniowym aż do modelu partnerskiego czy tez matriarchalnego. Każdy z nich w pewien sposób wpływał na wykształcenie członków rodziny. I trzeba zaznaczyć, że nie zawsze jest to pozytywny wpływ na młodego i dorastającego człowieka. Na pewno rodzina rozbita nie do końca może dać dziecku tego wszystkiego. Co oczywiście nie oznacza, że tak zawsze musi być. Wszystko zależy od dorosłych.

Wychowanie a edukacja

W dobie elektroniki nikogo nie dziwi fakt, że w każdym domu znajduje się telefon, komputer, telewizor, że każdy z członków rodziny ma swój telefon komórkowy nawet ten najmłodszy. Przez to zanikają więzi emocjonalne. Rodzina większości czasu nie spędza razem. Każdy ma swój komputer, swój telewizor, swój pokój i tam spędza większość czasu. Również posiłki nie są spożywane razem jak to kiedyś miało miejsce. Cala rodzina w dawnych czasach zasiadała razem do kolacji. Opowiadali jak im minął dzień, co się im wydarzyło zabawnego czy tez smutnego. Obecnie każdy z członków rodziny je obiad sam, o różnych porach w różnych miejscach w domu. Przed komputerem czy ulubionym serialu. Nie ma czasu na rozmowy. Posiłki spożywane są przeważnie w pośpiechu, bo w współczesnych czasach trzeba codziennie gdzieś się śpieszyć. Członkowie rodziny potrafią cały tydzień nie widzieć się lub nie zamienić ze sobą dłuższego zdania niż „dzień dobry” Powoduje to rozluźnienie więzi w rodzinie. Rodzice prawie nic nie wiedza o swoich dzieciach. Co robią w wolnym czasie, jakie są ich pasje a nawet jak maja na imię ich najbliżsi przyjaciele. Kiedyś cała rodzina spotykała się wieczorami w pokoju. Dzieci słuchały opowiadań dziadka, ojca. Rodzice znali znajomych swoich dzieci. Obecnie rodzina, chociaż mieszka pod jednym dachem czasami są to dla siebie obce osoby. Niekiedy dopiero jakaś tragedia zwalnia tempo życia w rodzinie. Również w momencie, gdy okaże się, że dziecko nie uczęszcza do szkoły może być sygnałem dla takiej rodziny. Na pewno wówczas nie można oskarżać nikogo, ale trzeba zastanowić się nad tym, co w danej rodzinie stało się. Na pewno każda rodzina może naprawić swój błąd.

To niezwykle istotne

Może się nam wydawać, że adoptowanie kogoś jest czymś banalnym. Nie chodzi tutaj nawet o sam fakt przechodzenia jakichkolwiek szkoleń czy innego rodzaju testów, które mają sprawdzać czy posiadamy w ogóle predyspozycje do tego by wychowywać młody organizm. Największy problem tkwi w tym czy sami jesteśmy do takiej sprawy przekonaniu w stu procentach, że podołamy. Dziecko nie będzie całe życie miało tylko pięciu lat i nie będzie zawsze przylatywać do nas by siąść nam na kolanach i się przytulić. Zarówno z dobrymi momentami będą także i złe momenty, które w naszej opinii mogą nas często przerastać. Warto brać to pod uwagę bo pchani entuzjazmem jesteśmy w stanie najzwyczajniej olać całkowicie taką kwestię tylko i wyłącznie po to by cieszyć się samym faktem podjęcia decyzji i tego, że zdecydowaliśmy się na wychowywanie małej istotki. Nie zawsze będzie to mała istotka, a adopcja ma to do siebie, że odwrócenie jej jest prawie, że niemożliwe – nic dziwnego w końcu oddanie od tak dziecka z powrotem bo się przestało nam podobać zakrawa na swego rodzaju tragikomedię, w której cierpią ludzie. Dziecko odrzucane przez całe życie nie będzie w stanie wykształcić sobie odpowiedniej osobowości i zostać już pokaleczone na cały okres swojego dorosłego życia. Musimy zdawać sobie sprawę z tego jak ważna jest dla dziecka kwestia posiadania rodziców i stałości domu, bezpieczeństwa. Bez tego nie ma nawet podstaw do zakładania, że takowe dziecko będzie w przyszłości żyło prawidłowo i właściwie się rozwijało.

Jak to zrobić

Wiele dzieci, które znajduje się w domach dziecka ma tak zwany nieuregulowany status prawny. Oznacza to, że mimo iż mogłyby zostać adoptowane to w świetle naszego prawa nie jest to możliwe. Chodzi tutaj przede wszystkim o fakt, że dziecko może zostać adoptowane w dwóch przypadkach. Jeśli jego rodzice zostaną całkowicie pozbawieni władzy rodzicielskiej prawomocnym wyrokiem sądu opiekuńczego oraz jeśli rodzice biologiczni podpiszą tak zwaną zgodę blankietową czyli zrzekną się praw do dziecka po jego urodzeniu. Takową zgodę można podpisać tylko po upływie sześciu tygodniu od urodzenia się dziecka i potrzebne jest wyrażenie takowej woli przed sędzią sądu rodzinnego. Tylko w tym momencie jest ona ważna. Niespełnienie tych warunków powoduje, że mimo iż dziecko znajduje się w domu dziecka to w sensie prawnym posiada rodziców, którzy w każdej chwili mogą je odzyskać. Oczywiście jeśli nie znajduje się tam wyrokiem sądu, który umieszcza je w takim ośrodku wraz z ograniczeniem władzy rodzicom. W przypadku dzieci, które zostały porzucone przez rodziców i pozostawione same sobie to najczęściej właśnie one nie są w stanie zostać adoptowane przez jakąkolwiek rodzinę. Jest to dość logiczne biorąc pod uwagę to, że w teoretycznie ciągle posiadają one rodziców, którzy mogą się po nie w każdej chwili zgłosić. Nieuregulowanie sytuacji prawnej dziecka sprawia, że pozostaje ono w zawieszeniu i nie jest możliwe wykonanie jakiegokolwiek ruchu, który działałby na korzyść małoletniego z godnie z myślą o postępowaniu przede wszystkim z dobrem małoletniego.

Nie tylko maluszki

Największym problemem jeśli chodzi o adopcję to fakt, że wiele dzieci, które mają możliwość zostać adoptowanych jest obciążonych wrodzonymi wadami genetycznymi czy też chorobami, które powodują, że już na starcie ich życie jest bardzo utrudnione. Utrudnione jest także opiekowanie i wychowywanie takich dzieci. Sprawia to, że wiele osób, które początkowo jest zainteresowanych adopcją danego dziecka natychmiast rezygnuje, gdy dowiaduje się, że to słodko śpiące maleństwo najprawdopodobniej nigdy nie będzie chodzić czy też mówić i normalnie kontaktować się z rzeczywistością. Jest to bolesne, ale niestety co jest zrozumiałe bardzo łatwo, niewiele osób posiada w sobie tyle siły by móc podjąć się heroicznej i z góry przegranej walki o to by dane dziecko mogło chociaż świadomie złapać łyżkę z jedzeniem, a nie tylko odruchowo walić rączką we wszystko co ma przed sobą. Wydaje się to złym snem, ale w domach dziecka właśnie wiele takich upośledzonych dzieci czeka latami, na kogoś kto znajdzie chwilę i będzie w stanie podzielić się z nimi nieskończonymi pokładami miłości i będzie miał siłę na to by walczyć o dane dziecko i o jego prawidłowy rozwój w miarę jego ograniczonych możliwości. Takie bohaterskie osoby sprawiają, że na wielu dziecięcych twarzyczkach pojawiają się uśmiechy, nawet jeśli dane dziecko nieszczególnie jest w stanie samo poradzić sobie w dorosłym życiu to będzie w stanie doceniać ile wysiłku jest włożone w to, żeby ich życie nabrało jakiegokolwiek blasku.

Adopcje, a rodziny zastępcze

Podstawową różnicą między rodziną adopcyjną, a rodziną zastępczą jest to, że adopcyjna w praktyce jest równoznaczna z rodziną naturalną, biologiczną. Rodzina zastępcza jest to swego rodzaju instytucja, której zadaniem jest czasowe opiekowanie się dziećmi, które z różnych względów nie mogą przebywać w danym momencie w swoich rodzinach biologicznych. Może wynikać to z warunków tam panujących, a także z faktu, że dane dzieci nie posiadają rodziców, a umieszczenie ich w rodzinie takiej pozwala na uniknięcie umieszczenia ich w domu dziecka. W rodzinach zastępczych bywa tak, że kolejne dzieci pojawiają się nagle bo przykładowo dopiero co zabrano je z interwencji domowej i konieczne jest umieszczenie ich w bezpiecznym środowisku tak by nie było możliwości zwiększenia się ich traumy w związku z występującymi zdarzeniami. Rodziny zastępcze otrzymują pewne środki na utrzymanie każdego ze swoich dzieci, a także wymagane jest od rodziców by posiadali oni odpowiednie wykształcenie oraz kwalifikacje, które będą w stanie wspomóc ich w wykonywaniu przez nich właściwie powierzonych im obowiązków. Warte zapamiętania jest także, to że w rodzinach zastępczych dzieci takie nie zostają już na całe życie tylko przez pewien ściśle określony z góry czas. Sprawia to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej jako rodzic zastępczy może być już na starcie bardzo utrudnione właśnie z racji pewnego traktowania tego etapu jako ściśle przejściowego. Lepiej jednak nie traktować tego aż tak stricte jako czasowe rozwiązanie.

Czy to można rozwiązać

W każdej rodzinie zdarzają się konflikty. Nieważne czy jest to rodzina w pełni naturalna czy też jej członkowie są do niej tak jakby dodawani na mocy przysposobienia. Oba te typy rodzin są równorzędne bez względu na to jak one zostały stworzone. Jest to o tyle istotne, że rozwiązanie rodziny czyli tak jakby przecięcie prawnych więzi łączących dane osoby i rozłączenie rodziny adopcyjnej jest możliwe tylko i wyłącznie w kilku naprawdę ekstremalnych przypadkach. Jest to o tyle istotne, że nierzadko zdarza się tak, że w momencie, gdy małe dzieci zaczynają dorastać i stają się nastolatkami i pojawiają się na tym tyle pierwsze konflikty – dzieci uciekają z domu, kłamią czy robią inne ekscesy – to rodziny adopcyjne w niektórych przypadkach chcą umyć od tego ręce i nie przykładać już więcej do tego ręki. W końcu to nie ich wina, że one się wykoleiły, może już takie były od momentu narodzenia. Jest to kłopotliwe o tyle, że w rodzinie naturalnej taki typ myślenia najzwyczajniej nie przejdzie – jest to krew z mojej krwi, więc jeśli jest coś z nią nie tak to najprawdopodobniej moja wina, a nie kogoś innego. Wychowywanie dzieci to nie tylko miłe i pełne szczęścia chwile – to także dużo potu i wylanych łez nad różnymi przebojami, które będą się siłą rzeczy działy w momencie, gdy w jednym domu ścierają się różnorakie siły dorosłych i dzieci. Jest to coś nieuniknionego, ale nie dającego powód do tego by ratować się najzwyklejszą ucieczką.

Co to daje

Czym w sensie prawnym jest adopcja? To bardzo proste. Adopcja albo inaczej mówiąc przysposobienie to nawiązanie prawnych relacji między osobami niespokrewnionymi, która powoduje, że są one traktowane jak osoby faktycznie spokrewnione. Po odpowiednim wyroku sądu urząd stanu cywilnego wydaje adoptowanemu dziecku nowy akt urodzenia z danymi jego rodziców adopcyjnych. Dzieci adoptowane mają identyczne prawa jak dzieci biologiczne czyli choćby takie jak dziedziczenie. Dzięki temu tylko i wyłącznie po informacji od rodziców, że jest się adoptowanym wiele dzieci może w ogóle się zorientować, że nie są biologicznymi dziećmi danej pary. Samo przysposobienie najczęściej jest wykonywane w momencie, gdy dziecko jest jeszcze małe – takie adopcje są najbardziej preferowane i większość par poszukuje właśnie maleńkiego dziecka. Jednak w przypadku, gdy dochodzi do adopcji dziecka starszego powyżej trzynastego roku życia to wymagane jest by zapytać się go o jego zdanie względem danego postępowania. Co istotne ważne jest także to, że liczy się wiek dziecka w momencie złożenia wniosku o adopcję, a nie wydania decyzji. Jest to ważne o tyle, że możliwe jest złożenie wniosku o adoptowanie dziecka, które lada moment kończy osiemnasty rok życia, a w chwili wydania decyzji jest już dawno po przekroczeniu tejże granicy. Z góry to także określa fakt, że nie jest możliwe zaadoptowanie osoby, która już jest pełnoletnia.

Ważne kwestie przed

Wcale nie jest tak łatwe zostać rodzicem adopcyjnym. Wielokrotnie przychodzi ludziom do głowy, ze wystarczy podejść, wskazać palcem odpowiednie i pasujące nam dziecko by móc z nim wyjść jako rodzina. Jest to duży błąd. Zanim rodzicom uda się otrzymać w opiece jakiekolwiek dziecko muszą oni przejść przez masę szkoleń, które mają za zadanie uświadomić rodzicom czego będą się podejmować. Jest to zwłaszcza ważne w przypadku, gdy dana rodzina nie miała nigdy własnych dzieci i adoptowane potomstwo będzie jedynym jakie posiadać będą. W przypadku, gdy adopcja dotyczy dziecka ze specjalnymi potrzebami – niezbędnym może się okazać zapewnienie mu specjalnych rozwiązań i opieki. Często dotyczy to różnorakich schorzeń fizycznych czy defektów genetycznych, które powodują, że takie dziecko często nie będzie rozwijać się w sposób prawidłowy. Warto o tym pamiętać. Trzeba także wziąć pod uwagę fakt, że mile widziane byłoby zapoznanie się z cyklem rozwoju młodego człowieka – pozwoli to uniknąć wielu nieporozumień, które mogą sprawić, że na linii rodzice adopcyjni – ich adoptowane dzieci powstaną bardzo intensywne konflikty, które mogłyby zagrozić jedności więzi rodzinnej i sprawić, że jej uczestnicy będą w stanie dopuścić do siebie myśl, że takowa więź jest im co najmniej nie na rękę by nie użyć mocniejszych sformowań w tej sprawie. Zorientowanie się we wszystkich istotnych kwestiach przed spowoduje, że rodzice, którzy będą chcieli podjąć takie zobowiązanie będą w stanie ponownie przemyśleć całość i dojść do wniosku czy faktycznie są w stanie podołać.

Kto może się podjąć

Myśląc o zaopiekowaniu się dzieckiem musimy brać pod uwagę wszelakie kwestie związane z tym czy możemy w ogóle myśleć o tym w kwestii jakkolwiek realnej. Najbardziej podstawową kwestią techniczną jeśli chodzi o adopcję jest to, że podjąć może się jej małżeństwo lub też osoba samotna o ile posiadają one odpowiednie predyspozycje do opieki nad dzieckiem oraz istnieje między nimi odpowiednia różnica wieku. Określenie odpowiedniej różnicy wieku jest dość ruchome, ponieważ nie chodzi tutaj o jakąś ściśle i prawnie naznaczoną granicę. Najczęściej chodzi o fakt by nie było problemu w skojarzeniu rodzica adopcyjnego i dziecka jako faktycznej rodziny, aczkolwiek mniejsze lub większe różnice także nie są przeszkodą. Prawdą jest, że bardziej preferowane są małżeństwa od osób samotnych, ale częściej wynika to z faktu, że dzieci do adopcji jest często dużo mniej niż chętnych do tego by się nimi zająć. Wbrew pozorom rodziną adopcyjną nie może zostać przykładowo rodzeństwo, dziadkowie czy też inne spokrewnione osoby – najczęściej w ich kontekście mówi się o rodzinach zastępczych, które takie osoby mogą stworzyć dzieciom. Ważne jest także by osoby pragnące podjąć się miały na względzie nie tylko swoje dobro, ale przede wszystkim to by chciały one zapewnić właściwie funkcjonujący dom i pełną miłości opiekę dzieciom nierzadko pokrzywdzonym przez los i własnych najbliższych. Jest to najważniejsza motywacja do tego.

To nie takie łatwe

Posiadanie potomstwa to jedno z najbardziej podstawowych zadań ewolucyjnych, które posiadamy jako gatunek. Sprawia to, że dzieci stają się jednym z naprawdę unikalnych dóbr, które jest szczególnie cenione przez całe społeczeństwo. Nierzadko jednak zdarza się tak, że posiadanie potomstwa jest niemożliwe z różnorakich chorób czy defektów fizycznych. W takich przypadkach pary mają do wyboru dwa rozwiązania. Albo w ogóle zrezygnują z posiadania jakiegokolwiek potomstwa poświęcając się innego rodzaju aktywności albo stwierdzą, że odpowiednim dla nich rozwiązaniem będzie adopcja dziecka. Nie jest to prosta decyzja. Nierzadko posiadanie własnych dzieci jest poniekąd rolą przypadku czy też sprzyjających okoliczności to w momencie przygarnięcia dziecka, które z różnych względów rodziców nie posiada jest całkowicie odmienną kwestią. Nierzadko jest to poprzedzane wielogodzinnymi rozmowami i rozważaniami czy w ogóle takie rozwiązanie wchodzi w grę i czy będziemy w stanie odnaleźć się w takiej sytuacji. Często bywa tak, że trudno jest nam otrzymać odpowiednie wsparcie rodziny w momencie, gdy nie są oni w stanie poprzeć naszej decyzji o zaopiekowaniu się dzieckiem. Wszystko to sprawia, że dokładnie przemyślenie kwestii podjęcia się opieki nad młodocianym jest niezwykle trudną i nierzadko bardzo emocjonującą dla wszystkich sprawą. Podejmowanie takiej decyzji w pośpiechu bez dokładnego omówienia wszystkich spraw może doprowadzić do tego, że któraś z bardziej istotnych rzeczy zostanie niestety pominięta.